Co to są tunele w uszach?
Tunelami nazywa się potocznie każdy rodzaj biżuterii, który jest grubszy niż standardowo, który znajduje się w płatku ucha.
Klasycznie tunel jest to biżuteria w kształcie koła z dziurą w środku. Niemniej jednak do rozciągniętej dziury w płatku ucha można włożyć również plug, rozpychacz, sztangę, bananka, labret, podkowę i kółko.
Z czego mogą zostać wykonane tunele?
Wachlarz materiałów dostępnych do wykonania tuneli jest znacznie większy niż przy standardowej biżuterii.
Poza kolczykami wykonanymi z metalu, silikonu, bioplastu czy teflonu można również zastosować materiały organiczne jak róg bawoła, kość, kamień, trzcina, skamieliny, kolce jeżozwierza i wiele innych.
Z zasady nim większy rozmiar tym większy wybór materiałów i zdobień, jakie można wybrać.
W tej chwili na rynku można znaleźć ręcznie robione „tunele”, które są małymi dziełami sztuki. Materiały jak platyna, złoto, rod czy skamieniałe zęby megalodonów to jedne z wielu elementów, które tworzą wyjątkowe i unikalne kompozycje.
Jak można wykonać tunele?
Metod na posiadanie tuneli jest kilka.
Najbardziej popularną opcją jest wykonanie standardowego przekłucia w płatku ucha i powolne rozciąganie go za pomocą rozpychaczy lub taśmy teflonowej nawiniętej na kolczyk. Najlepszą opcją w początkowej fazie rozciągania (do około 6 mm) jest używanie rozpychaczy.
Powyżej 6 mm można już próbować wkładać o rozmiar większe tunele, ale nadal najbezpieczniejszą opcją są rozpychacze, lub taśma PTFE nawinięta na rozpychacz, lub tunel.
Taśmę należy regularnie wymieniać, aby zminimalizować ryzyko infekcji.
Przy rozciąganiu ucha ekstremalnie ważną rzeczą jest czas. Nim wolniej rozciągamy przekłucie tym lepiej. Poziom elastyczności tkanek jest to kwestia indywidualna, warunkowana również wiekiem. Im człowiek jest starszy, tym skóra posiada mniej kolagenu odpowiedzialnego za elastyczność. Nie powinno doprowadzać się do nadmiernych naprężeń rozciąganej tkanki. Zbyt szybkie rozciąganie może doprowadzić do powstania blow outów, „słoneczka”, opuchlizny, krwawienia i infekcji. O powikłaniach będzie jeszcze można przeczytać niżej.
Kolejną opcją jest scalpelling, czyli wycięcie od razu gotowej dziury pod tunel.
Jest to opcja najszybsza, jednak ważne jest, aby wykonywał to profesjonalista. Wiele rzeczy może pójść nie tak i można sobie zrobić krzywdę, więc stanowczo odradzam wykonywania tego zabiegu amatorsko.
Jak szybko można rozciągać przekłucie?
Jak już wcześniej wspomniałem szybkość, z jaką można rozciągać przekłucie, jest to sprawa mocno indywidualna. Twoja skóra może być mniej lub bardziej elastyczna, a Twoje ciało może goić się wolniej lub szybciej. W związku z tym najlepiej jest obserwować proces gojenia po rozciągnięciu i samodzielnie podjąć decyzję o dalszym rozciąganiu.
Rozciąganie nie powinno być zbyt bolesne, ani nie powinno się go wykonywać na siłę.
Po pierwsze nie powinno się rozciągać świeżego przekłucia szybciej niż 3-4 miesiące od jego wykonania.
Po drugie, czas pomiędzy zwiększaniem rozmiaru nie powinien być mniejszy niż 1-1,5 miesiąca, niemniej jednak nim dłużej zaczekasz tym lepiej dla Twojego ucha.
Pamiętaj, że rozciąganie to nie wyścig!
Ważną cechą podczas powiększania swoich dziurek w uszach jest na pewno cierpliwość i wiedza na temat gojenia się ran.
Czy mój tunel się skurczy?
Tak, ale rozmiar, do jakiego się obkurczy, jest to ponownie kwestia indywidualna.